FRAGMENT:
| Od dwóch lat toczy się dyskusja o stanie Sił Zbrojnych ich potencjale i zdolności do zapewnienia bezpieczeństwa Państwa i obywateli naszego kraju. W marcu 2016 roku kierownictwo Ministerstwa Obrony Narodowej dokonało audytu tych zdolności a minister Macierewicz w Parlamencie przedstawił dramatyczny obraz polskiej armii. W kolejnych miesiącach opinia publiczna dowiadywała się o kolejnych obszarach zaniedbań minionych lat i zapoznawała się z kolejnymi deklaracjami poprawy tego stanu rzeczy. Mocno eksponowano problematykę modernizacji wojska przywołując Program Modernizacji Technicznej, który jest częścią Programu Rozwoju Sił Zbrojnych na lata… Mało kto zdaje sobie sprawę jakie są uwarunkowania tworzenia tych dokumentów, jakie jest ich znaczenie. Gdyby zachować obowiązujące standardy i reguły powinien dzisiaj obowiązywać Program Rozwoju SZ RP na lata 2017-2026 , a jego częścią powinien być Program Modernizacji Technicznej. Formalnie jednak bazujemy na Programie edycji 2013-2022. Pomijając ten chaos metodologiczny warte zastanowienia jest dlaczego tak źle jest z procesem modernizacji polskiej armii, dlaczego wiele projektów nie jest doprowadzanych do finału jakim powinno być wprowadzanie do wojska nowoczesnych systemów uzbrojenia.
